Krzyczysz na dziecko, choć obiecywałaś sobie, że już nigdy więcej tego nie zrobisz? Dalszy scenariusz jest przewidywalny: emocje opadają, a Ciebie zalewa fala wyrzutów sumienia, pojawia się też kolejne postanowienia poprawy. To naturalne — rodzicielstwo rzadko wygląda tak, jak sobie wyobrażamy, zwłaszcza w momentach napięcia i zmęczenia. To przestrzeń, w której teoria bardzo szybko zderza się z praktyką. Jak sobie radzić? Posłuchaj porad ekspertki. Gościnią Well Be Studio jest Anastazja Bernad.
Jak nie krzyczeć na dziecko?
Rodzicielstwo to doświadczenie, które nie tylko zmienia życie, ale i bezlitośnie konfrontuje wyobrażenia z rzeczywistością. W relacji z dzieckiem, jak w soczewce, skupiają się wszystkie głęboko wdrukowane schematy, lęki i przekonania.
Dlaczego mimo wiedzy i dobrych intencji wciąż wpadamy w te same schematy — i jak je realnie przerwać? Co robić, gdy tracimy cierpliwość do dziecka? Jak budować zdrowe relacje z dzieckiem? Skąd bierze się krzyczenie na dzieci i jak wpływa na młodego człowieka? Jak wychowywać dziecko dobrze, mądrze i odpowiedzialnie? Jak zachować spokój, kiedy emocje biorą górę? Co robić, a czego unikać, by być dobrym rodzicem bez presji i poczucia winy?
Gościnią Alicji Sękowskiej, prowadzącej podcast Well Be Stories, jest Anastazja Bernad – trenerka Conscious Life & Parenting, wspierająca rodziców w budowaniu świadomych relacji z dziećmi. Pomaga odnaleźć się w codziennych wyzwaniach macierzyństwa i rodzicielstwa ucząc, jak stawiać granice, lepiej rozumieć emocje i tworzyć spokojniejszą, bardziej wspierającą atmosferę w domu.
Czytaj: Jak stawiać granice dziecku? Rozmowa z Mariolą Kurczyńską o wychowaniu
Czego dowiesz się z podcastu Well Be Stories?
Rozmowa Alicji z Anastazją Bernad nie jest kolejną listą „złotych rad”, które działają tylko na papierze. To raczej „legenda” do mapy mechanizmów, które stoją za codziennymi reakcjami rodziców. Dlatego jeśli masz wrażenie, że robisz wszystko „jak trzeba”, a mimo to wszystko wymyka się spod kontroli, tutaj znajdziesz odpowiedzi, dlaczego tak się dzieje.
Z podcastu „Co robić gdy tracimy cierpliwość do dziecka” dowiesz się:
- Dlaczego wiedza nie wystarcza. Nawet stos książek i webinarów nie chroni przed wybuchami, ponieważ schematy, które budowaliśmy latami, są silniejsze niż racjonalna wiedza.
- Skąd bierze się krzyk. To nie „złe dziecko” prowokuje, ale nasze nieprzepracowane emocje i automatyczne reakcje. Rozmowa rozbraja jeden z najbardziej wstydliwych tematów rodzicielstwa: krzyk nie jest problemem samym w sobie. Jest objawem. Sygnałem, że tracimy kontakt — z dzieckiem, ale przede wszystkim z samymi sobą.
- Jak działa mechanizm schematów. W dzieciństwie uczymy się strategii przetrwania. Jako dorośli powielamy je, choć często już nam nie służą.
- Dlaczego obietnice typu „już nigdy nie krzyknę” nie działają. Bo nie dotykają źródła problemu, czyli naszych reakcji i napięć zapisanych w ciele i psychice.
- Pierwszy krok do zmiany. Uważność i akceptacja, widzenie rzeczy takimi, jakie są, zamiast przez filtr oczekiwań.
- Jak reagować w sytuacji „na granicy wybuchu”. Pauza, kontakt z ciałem i zadanie sobie jednego pytania: „co się ze mną teraz dzieje?”.
- Dlaczego przepraszanie dziecka ma znaczenie. Nie osłabia autorytetu — przeciwnie, buduje poczucie bezpieczeństwa i uczy odpowiedzialności za emocje.
Czytaj: Jak być dobrym rodzicem? Rozmowa z Marielle Tourel o emocjach i granicach
Dlaczego ważne jest, by wiedzieć, jak mądrze wychowywać dziecko?
Presja bycia „dobrym rodzicem” nigdy nie była tak duża jak dziś. Jednocześnie rzadko mówi się głośno o tym, jak trudne i ambiwalentne potrafi być to doświadczenie.
Bo żyjemy w czasach paradoksu: mamy największy dostęp do wiedzy psychologicznej w historii, a jednocześnie coraz częściej czujemy się jako rodzice… niewystarczający.
To napięcie rodzi błędne koło: chcemy być „lepsi”, wiemy więcej, popełniamy błędy, czujemy większe poczucie winy, próbujemy jeszcze bardziej — i znów wybuchamy. Ten odcinek pokazuje coś fundamentalnego: problemem nie jest to, że krzyczysz. Problemem jest to, że nie rozumiesz, co stoi za tym krzykiem. A kiedy zaczynasz rozumieć, pojawia się przestrzeń na realną zmianę.
Czytaj: Mariola Kurczyńska o tym, jak stawiać granice dziecku i mądrze wychowywać
Dla kogo jest ten odcinek (szczególnie)?
Nie każdy potrzebuje tych treści w tym samym momencie życia. Ale są sytuacje, w których wybrzmią one wyjątkowo mocno. Jeśli czujesz, że jesteś „na granicy” między tym, jak chcesz reagować, a tym, jak reagujesz — ten odcinek trafi w punkt.
Ten materiał wybrzmi najmocniej, jeśli:
- masz wrażenie, że „wiesz, jak wychowywać dobrze”, ale w praktyce to nie działa
- czujesz poczucie winy po wybuchach i nie wiesz, jak przerwać ten cykl
- interesuje Cię rodzicielstwo bliskości, ale zderzasz się z własnymi ograniczeniami
- boisz się oceny innych rodziców (lub… własnej)
- masz poczucie, że Twoje reakcje są „silniejsze od Ciebie”
To także ważny odcinek dla osób, które chcą lepiej rozumieć siebie (nie tylko jako rodzica), pracować ze swoimi schematami bądź budować relacje oparte na autentyczności, nie perfekcji.
Czytaj: Marielle Tourel: co robić gdy dziecko nie słucha. Jak być lepszym rodzicem?
Podsumowanie: mniej perfekcji, więcej świadomości
Zmiana w rodzicielstwie nie dzieje się z dnia na dzień. To proces, który zaczyna się od bardzo niepozornego momentu: zauważenia. Jedna z najważniejszych myśli, która wybrzmiewa w tej rozmowie: nie chodzi o to, żeby nigdy nie popełniać błędów. Chodzi o to, by je zauważać, brać za nie odpowiedzialność i nie przerzucać ich na dziecko. To właśnie w tych momentach — gdy przepraszasz, tłumaczysz, wracasz do relacji — dziecko uczy się najwięcej. Nie z Twojej perfekcji, ale z Twojego człowieczeństwa.
Zmiana zaczyna się od świadomości, ale utrwala się dopiero w działaniu. Ten odcinek może być dobrym początkiem – jeśli dasz sobie przestrzeń, by naprawdę go „usłyszeć”.
Jeśli ten temat rezonuje, zatrzymaj się na chwilę i zadaj sobie jedno pytanie: „co tak naprawdę stoi za moimi reakcjami?”
- Posłuchaj podcastu i sprawdź, które schematy odzywają się u Ciebie najczęściej.
- Zapisz tę rozmowę na później – to materiał, do którego warto wracać.
- I jeśli czujesz, że ktoś w Twoim otoczeniu też tego potrzebuje – podaj dalej.
Bo czasem największą zmianą nie jest to, że przestajesz krzyczeć. Tylko to, że zaczynasz rozumieć, dlaczego krzyczysz.
Youtube: eXjoDr24VsI













Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *